Biuro Badawcze ds. Jakości (BBJ) jest agendą gospodarczą Stowarzyszenia Elektryków Polskich (SEP), powstałą w 1933 r., znaną początkowo pod nazwą 'Biuro Znaku Przepisowego'.

BBJ to najstarsza i największa w Polsce, w pełni niezależna instytucja zajmująca się oceną zgodności wyrobów elektrycznych.

BBJ posiada akredytacje krajowe Polskiego Centrum Akredytacji oraz uznania międzynarodowych organizacji (IECEE, CCA i HAR) w zakresie oceny zgodności wyrobów elektrycznych. Jest także jednostką notyfikowaną przez Komisję Europejską dla dyrektyw LVD i MDD.

BBJ oferuje producentom i dostawcom wyrobów elektrycznych:

• badania według norm PN, EN, HD lub IEC;
• badania według indywidualnych programów;
• certyfikaty według własnego programu B-BBJ;
• certyfikaty według programu CB (możliwość uzyskania innych certyfikatów krajowych na całym Świecie);
• certyfikaty według programu CCA (możliwość uzyskania innych certyfikatów krajowych w całej Europie);
• certyfikaty według programu HAR (możliwość uzyskania prestiżowych, uznawanych w całej Europie, certyfikatów dla zharmonizowanych przewodów elektrycznych);
• certyfikaty innych europejskich jednostek certyfikujących, z którymi BBJ ma dwustronne porozumienia;
• certyfikaty CE (potwierdzenie deklaracji zgodności producenta);
• inspekcje fabryczne.

BBJ oferuje firmom z branży elektrycznej:

• certyfikaty świadczonych usług;
• certyfikaty systemów zarządzania (ISO 9001).

BBJ oferuje osobom zawodowo działającym w obszarze elektryki:

• szkolenia specjalistyczne;
• indywidualne certyfikaty zawodowe.

Ponadto BBJ:

• prowadzi legalizowany przez PKN Punkt Informacji Normalizacyjnej (w tym sprzedaż norm i wydawnictw normalizacyjnych);
• udziela konsultacji technicznych, przeprowadza ekspertyzy, oraz wydaje opinie i orzeczenia techniczne w zakresie objętym działalnością podstawową (z wyłączeniem klientów będących posiadaczami certyfikatów wydanych przez BBJ);
• organizuje otwarte szkolenia personelu zainteresowanych firm z branży elektrotechnicznej.

Korzystanie z usług BBJ zapewnia wszechstronną pomoc w ocenie zgodności wyrobu, a w szczególności:

• niezależną i bezstronną ocenę zgodności wyrobu (lub weryfikację oceny dokonanej przez wytwórcę) z wymaganiami norm lub innych specyfikacji technicznych;
• niezależną i bezstronną ocenę warunków produkcji;
• wiarygodne potwierdzenie wystawianej przez wytwórcę deklaracji zgodności;
• możliwość uzyskania certyfikatu potwierdzającego bezpieczeństwo wyrobu i uprawniającego do oznakowania unikalnym znakiem 'B-BBJ';
• możliwość uzyskania certyfikatów zagranicznych jednostek certyfikujących na podstawie dokumentów wystawionych przez BBJ;
• efektywną promocje wyrobu.

Działalność BBJ objęta jest ubezpieczeniem od odpowiedzialności cywilnej.

• Badania typu (LVD)
• Badania środowiskowe
• Badania materiałowe
• Badania mechaniczne
• Badania elektryczne
• Badania fotometryczne
• Badania EMC

Biuro Badawcze ds. Jakości prowadzi Punkt Informacji Normalizacyjnej autoryzowany przez Polski Komitet Normalizacyjny. Punkt Informacji Normalizacyjnej zlokalizowany jest w oddziale lubelskim BBJ.

Biuro Badawcze ds. Jakości
oddział lubelski
ul. M. Rapackiego 13/15
20-150 Lublin

tel.: +48 81 748 33 34 lub +48 81 748 33 35, w. 26
fax: +48 81 740 82 42
e-mail: This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it

Jak zamówić normy?

Punkt Informacji Normalizacyjnej realizuje zamówienia na normy i produkty normalizacyjne w czasie 14 dni roboczych od daty złożenia zamówienia.
Zamówienie złożone do PIN podlega weryfikacji na zgodność z aktualnym wykazem Polskich Norm.
W przypadku podania w zamówieniu błędnego roku wydania lub zamówienia normy unieważnionej lub zastąpionej, zamówienie takie zostanie przez PIN skorygowane w uzgodnieniu z zamawiającym.
Wszystkie zamówienia zostaną uzupełnione o zmiany drukowane, które zostaną dołączone do zmienionych norm.
Zamówione dokumenty będą przesyłane pocztą wraz z fakturą VAT.
Koszt realizacji zamówienia będzie obliczony po cenach detalicznych ustalanych przez PKN, obowiązujących w dniu realizacji zamówienia i powiększony o koszty przesyłki pocztowej.
Zamówienia można przesyłać listownie, faksem lub e-mailem.
W zamówieniu należy podać dane zamawiającego niezbędne do wystawienia faktury VAT (nazwa rejestrowa, adres, NIP) oraz dołączyć oświadczenie o zgodzie na wystawienie faktury VAT bez podpisu odbiorcy.
W zamówieniu należy podać nazwisko i telefon osoby z którą PIN będzie mógł sie kontaktować w razie potrzeby korektę zamówienia.

Odzyskanie przez państwo polskie niepodległości w 1918 r. i wiążąca się z tym konieczność odbudowy struktur gospodarczych postawiła przed intelektualnymi środowiskami technicznymi wiele zadań; m.in. utworzenie spójnego systemu energetycznego, umożliwiającego rozwój kraju. W tych okolicznościach entuzjastyczny ruch stowarzyszeniowy środowisk polskich elektrotechników, działających uprzednio na obszarze trzech zaborów i nierzadko w konspiracji, owocuje w 1919 r. powstaniem STOWARZYSZENIA ELEKTRYKÓW POLSKICH (SEP).
Pierwszym prezesem SEP zostaje Mieczysław Pożaryski, profesor Politechniki Warszawskiej, późniejszy wielokrotny dziekan wydziału elektrycznego PW.

W 1925 r., po uprzednim powołaniu Polskiego Komitetu Elektrotechnicznego, Polska zostaje przyjęta do IEC (International Electrotechnical Commission). W 1926 r. powstaje europejska organizacja CEE (International Commission on rules for the approval of electrical equipment), międzynarodowa instytucja ds. atestowania sprzętu elektrotechnicznego.

Powyższe wydarzenia stworzyły warunki do powołania w 1933 roku, Biura Znaku Przepisowego SEP, którego zadaniem było potwierdzanie zgodności wyrobów elektrycznych z wymaganiami Polskich Norm Elektrotechnicznych, opracowywanych w tamtym okresie przez SEP, i przyznawanie prawa do oznaczania wyrobów Znakiem Przepisowym w postaci cechy literowej SEP w kole (późniejszego logo Stowarzyszenia) lub lnianej nitki barwy żółtej stosowanej do oznaczania przewodów. Warunkiem ubiegania sie o Znak Przepisowy była w tamtych pionierskich czasach  przynależność producenta do SEP.

Pierwszym kierownikiem Biura został inż. Jerzy Skowroński (późniejszy profesor Politechniki Wrocławskiej), a jego najbliższymi współpracownikami inżynierowie: Edward Kobosko, Tadeusz Schwartz i Wiktor Kuszelewicz.

Początkowo Biuro znalazło siedzibę w piwnicy gmachu Stowarzyszeń Technicznych przy ul. T. Czackiego 3 w Warszawie, skąd w 1936 r. zostało przeniesione do pałacu Kronenberga, przy ulicy Królewskiej 15. W tym czasie działalność Biura dotyczyła głównie oceny przewodów. Badano również grzejniki gospodarstwa domowego i materiały izolacyjne.

W 1938 r. przeprowadzono łącznie 44 inspekcje w fabrykach i zbadano 586 wyrobów. O prestiżu znaku SEP świadczy fakt, że szereg elektrowni (m.in. Gdańska) wprowadziło na swoim terenie obowiązek stosowania przewodów z nitką SEP.

Podczas II Wojny Światowej pałac Kronenberga spłonął. Biuro przestało istnieć.

We wrześniu 1956 r., podczas IX Walnego Zjazdu Delegatów SEP, reaktywowano Biuro Znaku Przepisowego jako agendę gospodarczą SEP o charakterze naukowo-technicznym, pracującą według zasad pełnego rozrachunku gospodarczego, jednak bez osobowości prawnej. Zanim jeszcze zostało ono zorganizowane, minister przemysłu maszynowego wydał zarządzenie w sprawie obowiązku uzyskiwania Znaku Przepisowego SEP dla 37 wyrobów (głównie przewodów, sprzętu elektroinstalacyjnego, sprzętu grzejnego użytku domowego, silników elektrycznych do użytku domowego i innych).

W 1957 r. Zarząd Główny SEP powołał na Przewodniczącego Rady Nadzorczej Biura Znaku Przepisowego profesora Kazimierza Kolbińskiego (pełnił tę funkcję do 1975 r.), a na dyrektora Biura mgr inż. Zygfryda Junga. Początkowo z uwagi na brak własnych laboratoriów badania były zlecane Instytutowi Elektrotechniki i Politechnice Warszawskiej. W 1958 r. zbadano 304 wyroby.

Pierwsza własna, powojenna pracownia badawcza Biura Znaku Przepisowego powstała w czerwcu 1961 r. w Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie. Była to pracownia badania przewodów.

W 1962 r. SEP uzyskuje cesję do przyznawania producentom, na określone grupy wyrobów elektrycznych prawa  do oznaczania ich znakami jakości.
Jednocześnie przestaje istnieć Znak Przepisowy SEP. Wprowadzone zostają oznaczenia “KWE”, “1” i “Q”, a dotychczasowa nazwa Biura zostaje zmieniona na Biuro Badawcze ds. Jakości (BBJ).

W 1965 r. Dyrektorem BBJ zostaje mgr inż. Tadeusz Skarżyński, sekretarz generalny SEP w latach 1958-1962.
W odpowiedzi na potrzeby rozwijającego się przemysłu, obligatoryjność KWE, a także zapotrzebowanie na dobrowolne znaki 1 i Q, powstają następne laboratoria BBJ, rozrzucone w różnych punktach Warszawy.

W 1969 r. zostają utworzone oddziały zamiejscowe BBJ, w Gliwicach (z pracownią badań przewodów, głównie nawojowych) i w Lublinie (początkowo z pracownią budowy aparatury badawczej oraz pracownią przewodów i kabli). Następuje istotny rozwój BBJ.

W 1978 r. Laboratorium BBJ zostaje uznane, w całości, jako międzynarodowa stacja badawcza w ramach systemu atestacji IECEE.

W latach osiemdziesiątych ubiegłego stulecia, w ramach utworzonego przedstawicielstwa inspekcyjnego Underwriters Laboratories Inc. (największa amerykańska organizacja certyfikująca), pracownicy BBJ kontrolują produkcję wyrobów eksportowanych na rynek amerykański.

W 1990 r. wszystkie warszawskie komórki BBJ zostają zlokalizowane w jednym gmachu na terenie Instytutu Elektrotechniki w Międzylesiu.

W 1993 r. BBJ uzyskuje uprawnienia Jednostki Certyfikującej Wyroby.

W 1995 r. laboratorium BBJ uzyskuje certyfikat akredytacji, poświadczający wprowadzony system zapewnienia jakości wg PN-EN 45001.

W II połowie lat dziewięćdziesiątych XX w. zostają zawarte liczne porozumienia dwustronne o wzajemnym uznawaniu wyników badań i certyfikacji, w tym m.in.  z SEMKO (Szwecja) w 1997 r., EZU (Republika Czeska) w 1997 r., MEEI (Węgry) w 1997 r., SIQ (Słowenia) w 1997 r., NEMKO (Norwegia) w 1998 r., VDE (Niemcy) w 1999 r., TÜV (Niemcy) w 1999 r., IMQ (Włochy) w 2000 r. i LCIE (Francja) w 2000 r.

Dzięki konsekwentnym działaniom zmierzającym do wprowadzenia BBJ do wielostronnych porozumień jednostek certyfikujących, działających w obszarze oceny zgodności z normami CENELEC, w 2000 r. BBJ zostaje członkiem Cenelec Certification Agreement (CCA). W tym samym czasie BBJ zostaje także zaakceptowane jako NCB (National Certification Body) w międzynarodowym Systemie CB IECEE.

W 2002 r. Laboratorium Badawcze BBJ uzyskuje certyfikat akredytacji wg PN-EN ISO/IEC 17025, wydany przez Polskie Centrum Akredytacji.

W 2004 r. BBJ podpisuje umowę HAR (Agreement on the use of a Commonly Agreed Marking for Cables and Cords complying with Harmonised Specifications) i tym samym zostaje sygnatariuszem Europejskiego Porozumienia HAR Group. Od tej pory BBJ uzyskuje uprawnienia wydawania licencji na wspólny europejski znak HAR.

Po przyjęciu Polski do Wspólnot Europejskich w 2004 r. BBJ otrzymuje uprawnienia Jednostki Notyfikowanej nr 1509 w zakresie dyrektywy niskonapięciowej.

W 2006 r. BBJ wprowadza zasady certyfikacji na własny Znak Bezpieczeństwa B-BBJ. Pozytywna ocena audytu przeprowadzonego w tym czasie przez międzynarodową grupę asesorów potwierdza kompetencje BBJ jako Laboratorium Badawczego i Jednostki Certyfikującej Wyroby, dające prawo dalszego uczestnictwa BBJ w systemach CCA, HAR oraz CB IECEE.

W 2008 r. BBJ obchodziło uroczystość 75-lecia powstania. Z tej okazji BBJ otrzymało Złotą Odznakę Honorową SEP.